مسئول فرهنگی مرکز بازتوانی امام خمینی(ره) مشهد: «سید علی یوسفی» از صبورترین جانبازان در بین ما بود
مسئول فرهنگی مرکز بازتوانی امام خمینی(ره) مشهد مقدس گفت: بی شک سید علی یوسفی ارداکی که چند روز پیش به شهادت رسید از صبورترین جانبازان در میان ما بود.
حجت الاسلام کریم دوان در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری حیات در مشهد عنوان کرد: سید علی یوسفی ارداکی جانبازی بود که تا همین چند روز پیش در میان ما بود و امروز او در جمع شهیدان است و تنها یاد و خاطره خوشاخلاقیها و خوشرفتاریهایش برای ما باقی مانده است. حجت الاسلام دوان عنوان کرد: این جانباز صبور متولد سال 38 بود و در نخستین سال جنگ تحمیلی علیه رژیم بعث عراق با حضور در جبههها در جهاد برای دفاع از اسلام شرکت کرد و در دی ماه سال 59 به عنوان نیروی بسیجی به جبههها رفت و تا موقع جانبازی در جبههها حضور داشت. وی افزود: سید علی در پنجم فروردین سال 61 و در عملیات فتح المبین در تنگه رغابیه مجروح و از همان سال قطع نخاع شد و از آن زمان تا روزی که به شهادت رسید بیش از سی سال افتخار جانبازی داشت. مسئول فرهنگی مرکز توانبخشی امام خمینی(ره) مشهد مقدس خاطرنشان کرد: در مورد حضور او در این آسایشگاه باید بگویم در تمام این سالها حتی یک نفر پیدا نمیشود که از او خاطرهای بد داشته باشد یا حتی ذرهای از او دلخور و ناراحت باشد. وی افزود: در ده سال اخیر دو فرزند پسر 14 و 19 سالهاش را از دست داد و پس از آن بعد از مدتی همسرش بر اثر بیماری از دنیا رفت، او فشار روحی شدیدی تحمل کرد و همین از او جانبازی بسیار صبور ساخته بود. حجت الاسلام دوان خاطرنشان کرد: او بیشک یکی از صبورترین جانبازان بود که با وجود تمام دردهایی که از جسمی و روحی تحمل میکرد هرگز خم به ابرو نیاورد و حتی یک بار کسی ندید که او گلهای داشته باشد. وی با بیان اینکه سید علی جانبازی خیرخواه بود که به آرزویش شهادت رسید، گفت: پس از اینکه به شهادت رسید و از میان ما رفت مشخص شد که در تمام این سالها به پرستاران و کسانی که دور و اطرافش بودهاند توجه داشته و به مسائل آنان رسیدگی میکرده است. مسئول فرهنگی مجتمع امام خمینی(ره) تصریح کرد: بیشک او مانند پدری برای تمام کارکنان و پرستاران این مرکز بود و همیشه در برگزاری جلسههای مذهبی زیارت عاشورا بیشترین همکاری و مساعدت مالی را داشت. وی ادامه داد: به خاطر دارم آخرین باری که با من حرف میزد میگفت به شدت درد میکشد و تحمل این درد برایش بسیار سخت شده است و با این حال این فشار را به کسی انتقال نمیداد و در سکوت صبر میکرد. دوان عنوان کرد: این سالهای آخر بر اثر فشاری که به او وارد شده بود به سختی تکلم میکرد و به شدت تحت فشار بود و با این حال هیچیک از ما ندیدیم که گلهای از وضعیت داشته باشد، او بیشک از صبورترین جانبازان بود که از میان ما پرکشید و به دیدار خدای خود رفت.